4 Μαίου 2009

 

Προς αρμόδιους κρατικούς φορείς και ΜΜΕ

 

Μετά από επιστολή μας  προς τα Υπουργεία Τουρισμού, Δημοσίας Τάξης, Δικαιοσύνης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων καθώς και σε συγκεκριμένα ΜΜΕ (http://www.in.gr/news/Reviews/ placeholder.asp?ngReviewID=829017&lngChapterID=878636&lng ItemID=1008613) σχετικά με την απίστευτη ασυδοσία του κυνηγιού στο νησί της Ζακύνθου, οι εξής απαντήσεις δόθηκαν στην εφημερίδα «Ημέρα», από το το Νομάρχη Ζακύνθου Διονύση Γάσπαρο και τον Πρόεδρο του Κυνηγετικού Συλλόγου Ζακύνθου Διονύση Μακρή σχετικά με το θέμα:

(http://www.imerazante.gr/imera/news/detail.php?ID=16207)


“Δεν είμαι αρμόδιος”


Στο δημοσίευμα, άμεση ήταν η αντίδραση του νομάρχη, Διονύση Γάσπαρου, που υποστήριξε ότι θα αναζητήσει κατ' αρχήν την ταυτότητα των δύο ατόμων και αν όσα αναφέρουν στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα. “Επειδή αναφέρονται στο νομάρχη, αν παρατήρησαν κάτι μη σύννομο και επειδή με εμπλέκουν, θα μπορούσαν να επισκεφθούν τη νομαρχία ή να με αναζητήσουν για να δοθούν εξηγήσεις”, υποστήριξε ο ίδιος. Με δηλώσεις του στην “Ημέρα”, επεσήμανε ότι θα δώσει απάντηση μέσω της ιστοσελίδας της νομαρχίας στο διαδίκτυο, αναζητώντας παράλληλα τους καταγγέλλοντες. Επεσήμανε, ότι πρόκειται για θέμα που “δεν έχει αρμοδιότητα ο νομάρχης”, υπογραμμίζοντας πως του “φορτώνουν θέματα” χωρίς να εμπλέκεται. “Η κυνηγετική περίοδος αρχίζει τον Αύγουστο, τελειώνει το Μάρτιο και ορίζεται, από το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης”, ανέφερε καταλήγοντας πως δεν έχει δεχτεί για το θέμα καμία καταγγελία.

“Δεν πρόκειται να το απαγορεύσουμε εμείς”


Σκληρή ήταν η αντίδραση του προέδρου του κυνηγετικού συλλόγου, Διονύση Μακρή, κάνοντας λόγο για ανακρίβειες και ψεύδη. “Εγώ δεν μπορώ να απαγορεύσω το κυνήγι. Αυτό δεν συνέβη ούτε το 1982 που ελήφθησαν κάποιες αποφάσεις. Από τότε ως και σήμερα αυτή την περίοδο, στη Ζάκυνθο κυνηγάμε”, τόνισε. Χαρακτήρισε ψέματα τις αναφορές για τα Στροφάδια, υπογραμμίζοντας ότι τα νησιά φυλάγονται τα τελευταία 10 χρόνια και κανείς δεν προσεγγίζει εκεί, ενώ σε σχέση με τις ημέρες του κυνηγιού υπογράμμισε πως τα θηράματα είναι λίγα και μόνο φέτος υπήρξε ορισμένη δραστηριότητα και όχι όλες τις μέρες. “Για τρία χρόνια, λόγω και των καιρικών συνθηκών δεν υπήρχε καθόλου δραστηριότητα”, υποστήριξε, προσθέτοντας πως τα μοναδικά είδη που μπορούν να κυνηγήσουν οι ζακυνθινοί είναι τα τρυγόνια και ο λαγός που προστατεύεται, εφόσον δεν υπάρχουν άλλα θηράματα. Στάθηκε και στην οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται λόγω κυνηγιού, υποστηρίζοντας ότι απ' αυτό συντηρούνται δεκάδες καταστήματα με κυνηγετικά είδη, καφενεία στα χωριά, αλλά και συνταξιούχοι που νοικιάζουν “πόστα” στο Κερί και το Βασιλικό. 
“Το κυνήγι τον Απρίλιο θεωρείτο παλαιότερα γιορτή. Αποτελεί για εμάς τρόπο ζωής και δεν το σταμάτησαν οι κατακτητές που βρέθηκαν κατά καιρούς στο νησί, ούτε η χούντα. Τώρα, αν θέλουν να σταματήσουμε ας αναλάβουν οι αρμόδιες αρχές. Εμείς δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό” κατέληξε.

 

Οι παραπάνω ανακοινώσεις βρίσκονται σε απόλυτη αντίφαση μεταξύ τους αλλά και με τον εαυτό τους. Ο κ. Νομάρχης, φοβούμενος προφανώς  το πολιτικό κόστος μιας ξεκάθαρης θέσης δηλώνει από τη μία οτι δεν είναι αρμόδιος για το θέμα και από την άλλη αναρωτιέται γιατί δεν τον επισκεφτήκαμε ώστε να δώσει εξηγήσεις. Αναρωτιόμαστε: α) τι εξηγήσεις θα μπορούσε να δώσει κάποιος ο οποίος δεν είναι αρμόδιος και β) γιατί όταν τον καλούσαμε, εργάσιμη μέρα, δεν ήταν εκεί.

 

Επιπλέον, ο κ. Νομάρχης χρησιμοποιώντας "απειλητικό" ύφος λέει οτι θα αναζητήσει τους καταγγέλοντες ώστε να διερευνήσει αν όντως συνέβη κάτι που δεν είναι σύννομο, δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς μας λέει οτι όλα έγιναν με το γράμμα του νόμου, ενώ ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου  λέει οτι το κυνήγι αυτή την περίοδο (τον Απρίλιο) είναι παράδοση και "γιορτή" που ούτε καν η χούντα μπόρεσε να σταματήσει. Δηλαδή παραδέχεται και ευλογεί τη δράση αυτή. Μας πληροφορεί δηλαδή οτι οι κυνηγοί της Ζακύνθου είναι υπεράνω νόμου, νομαρχών, αρχών, αστυνομίας, δασοφυλακής, ακόμα και χούντας. Ο νομάρχης Ζακύνθου δηλαδή, (που έχει διατελέσει και πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου Ζακύνθου από το 1995 έως το 1999, όπως δηλώνει στην ιστοσελίδα της νομαρχίας Ζακύνθου) ΘΕΛΕΙ να τηρήσει το νόμο αλλα δεν μπορεί, γιατί στο νησί της Ζακύνθου ίσως υπάρχουν τοπικοί νόμοι "γιορτές", οι οποίοι υπερισχύουν των νόμων του κράτους. Αναρωτιόμαστε τέλος πως ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου πέρα του ότι επίσημα και εγγράφως συναινεί σε παράνομη δράση, αρνείται το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στη Ζάκυνθο όταν  μόλις πρόσφατα έγινε σχετική επερώτηση στη Βουλή για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα αποδημητικά πουλιά των Ιονίων νήσων (http://www.syn.gr/gr/ keimeno.php?id=9906), όταν σε γνωστά κυνηγετικά περιοδικά της Ζακύνθου (π.χ., http://inzante.org/issues/16.pdf) προβάλλονται εικόνες παρανομίας (π.χ. , πολλά περισσότερα πτηνά σκοτωμένα από ότι προβλέπει ο νόμος ανά άτομο, ή κυνήγι στο χιόνι..), όταν το φιλοκυνηγετικό  Έθνος (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=13067&subid=2&tag=84 00&pubid=3222763) αναφέρεται στο «πάρτυ» που στήνεται στα Στροφάδια, όταν έχουν υπάρξει μια σειρά από σχετικές  εκκλήσεις και καταγγελίες της Ορνοθολογικής Εταιρείας όλα τα τελευταία χρόνια 

http://www.ornithologiki.gr/gr/politiki/show_article.php?artID=276 &locale= gr,   

http://www.ornithologiki.gr/gr/politiki/show_article. php? art ID = 337&locale=gr

όταν το Σκάι μόλις την προηγούμενη βδομάδα, Πέμπτη 23 Απριλίου 2009, προβάλλει ειδικό αφιέρωμα για την ασυδοσία του Κυνηγιού στα Ιόνια νησιά και δη στη Ζάκυνθο, όταν στην τηλεφωνική έκκλησή μας στη Δασική Υπηρεσία να έρθει στο Βασιλικό που γίνεται «πόλεμος» , μας ενημέρωσαν ότι δεν μπορούν καθότι ο «πραγματικός πόλεμος» γίνεται στα Στροφάδια όπου και βρίσκονταν.

 

Τέλος, αν και εφόσον η Θηροφυλακή είναι ανίκανη να τηρήσει του νόμους (καθότι πληρώνεται από την Κυνηγετική Συνομοσπονδία), γιατί το κράτος εμφανίζεται ανίκανο να προσλάβει και να εκπαιδεύσει ανεξάρτητους πολίτες από, διαφορετικές από την προέλευσή τους περιοχές, υπεύθυνους για την εφαρμογή των σχετικών νόμων;


Εμείς οφείλουμε να επαναλαμβάνουμε κάποια ερωτήματα, μέχρι να πάψουν να είναι ρητορικά.

 

Α.Γ. & Τ.Σ.

24 Απριλίου 2009 

 

Ως πολίτες της Ελλάδος, μιας υποτιθέμενης Ευρωπαικής χώρας, έχουμε την υποχρέωση να αναφέρουμε μια άκρως παράνομη, επικίνδυνη και ανήθικη κατάσταση που ζήσαμε τις προηγούμενες μέρες του Πάσχα ως επισκέπτες στο νησί της ΖακύνθουΜείναμε με μια παρέα σε έναν συνοικισμό της Ζακύνθου, τον Βασιλικό, από Μεγάλη Πέμπτη εώς τη Τρίτη μετά το Πάσχα. Ο Βασιλικός είναι ένα φυσικής ομορφιάς, πανέμορφο τοπίο, δίπλα σε πυκνό δάσος. Όταν φτάσαμε αργά Πέμπτη βράδυ νομίζαμε ότι βρεθήκαμε στον Παράδεισο, με την πλούσια βλάστηση, τα πουλάκια να κελαϊδούν, τα βατράχια από διπλανές λίμνες και την κατα τ’ άλλα ηρεμία που επικρατούσε. Για αυτούς τους λόγους άλλωστε είχαμε αποφασίσει να μείνουμε σε εκείνη την περιοχή.

 

Η όλη παραδεισένια ατμόσφαιρα άλλαξε παρ’ όλα αυτά, ξημερώματα τη Μ. Παρασκευή, γύρω στις 6:30 το πρωί, όταν ακούσαμε τους πρώτους πυροβολισμούς από κυνηγούς. Μετά από λίγο άρχισε να συμβαίνει κάτι που δύσκολα κάποιος που δεν το έχει ζήσει, μπορεί να πιστέψει ότι γίνεται: Οι πυροβολισμοί γινόντουσαν όλο και πιο συχνοί και πιο κοντινοί, και συνειδητοποιήσαμε ότι υπήρχαν τουλάχιστον 50 κυνηγοί γύρω μας που πυροβολούσαν ασταμάτητα. Βγήκαμε στο κήπο, και τα σκάγια πέφτανε πάνω μας και στα πιάτα μας.


Από εκείνη τη μέρα αλλά και κάθε μέρα ξυπνάγαμε παίρνοντας τηλέφωνα την αστυνομία και τη Δασοφυλακή για τους απλούστατους λόγους 1) ότι σε όλη την Ελλάδα το κυνήγι είναι παράνομο από τον μήνα Μάρτιο έως και τον Αύγουστο και 2) επειδή οι κυνηγοί πυροβολούσαν σε τόση κοντινή απόσταση που τίθετο πλέον θέμα ασφάλειας (νομικά πρέπει να βρίσκονται τουλάχιστον 200-300 μέτρα μακρυά από το τελευταίο σπίτι).


Η Αστυνομία και η Δασοφυλακή, εκείνη αλλά και όλες τις υπόλοιπες μέρες αντιδρούσαν με πολλαπλούς τρόπους – από το να ζητάνε συγγνώμη για την όλη κατάσταση, να αναγνωρίζουν τις παρανομίες που διαπράττονται, να δείχνουν ανήμποροι να διαχειριστούν την κατάσταση λόγω έλλειψης προσωπικού, να μην απαντούν στα τηλέφωνα, να καταφέρνουν να σταματούν τους πυροβολισμούς για λίγες ώρες- αλλά σε καμία περίπτωση δεν κατάφεραν ούτε να σταματήσουν την οικολογική καταστροφή, ούτε τις παράνομες πράξεις για περισσότερο από 2-3 ώρες τη μέρα, και φυσικά δεν έγινε καμία σύλληψη. Σημειωτέον, οι πυροβολισμοί ακούγονταν καθημερινά έως αργά το βράδυ όχι μόνο στη περιοχή του Βασιλικού αλλά και σε όλη τη Ζάκυνθο.


Πιάνοντας συζήτηση με τους ντόπιους μάθαμε τα εξής: 1) Αυτή η καταστροφή της πανίδας στη Ζάκυνθο, μέσω του κυνηγιού, συμβαίνει κάθε χρόνο, κάθε φορά που γίνεται η μετανάστευση των πουλιών - ακριβώς την περίοδο που θα έπρεπε να απαγορεύεται, (στα Στροφάδια μονάχα υπολογίζεται οτι σκοτώνονται από κυνηγούς 15.000 τρυγόνια καθημερινά), 2) Η Ζάκυνθος είναι ένα από τα νησιά που θεωρούνται από την Ε.Ε. ότι χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας λόγω της πλούσιας πανίδας της, και ιδιαιτέρως των πτηνών που μεταναστεύουν συνεχώς μέσω αυτής, 3) Η Ορνιθολογική εταιρία είχε κάνει σχετικές μηνύσεις το 2008 χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα, 4) Η πλειοψηφία των ντόπιων δεν αρέσκεται στο κυνήγι, την παράνομη θήρα, και την καταστροφή της φύσης, και πάνω από όλα στη δυσαρέσκεια που προκαλούν οι πυροβολισμοί στους τουρίστες αλλά δεν τολμούν να μιλήσουν επειδή φοβούνται τους κυνηγούς και επειδή οι κυνηγοί έχουν την υποστήριξη του Νομάρχη Ζακύνθου και δεν τους αγγίζει κανείς, και 7) πληροφορηθήκαμε ότι κυνηγοί και λαθροκυνηγοί είναι τα ίδια άτομα.


Την τελευταία μέρα, επειδή πια είχαμε απελπιστεί με την ανεπαρκή αντίδραση των αρχών, πήραμε τηλέφωνο τη Γ.Α.Δ.Α., η οποία μας συνέδεσε με το Υπουργείο Δημοσίας Τάξης και εν συνεχεία με τη Κρατική Ασφαλεία. Κάναμε επώνυμη καταγγελία της κατάστασης, η οποία σταμάτησε μονάχα έως το απόγευμα.


Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η ανηθικότητα, η βία, η παρανομία, η έλλειψη ασφάλειας και η οικολογική καταστροφή στη Ζάκυνθο, με όλα τα παραπάνω στοιχεία έχουν ήδη σταλεί αλλά και θα σταλούν περαιτέρω στο ξένο τύπο. Λυπόμαστε πολύ που συνειδητοποιήσαμε πως ζούμε σε μια χώρα όπου συγκεκριμένες περιοχές της δεν θυμίζουν τίποτε άλλο παρά εμπόλεμη ζώνη στη Μέση Ανατολή.

 

Τ.Σ. & Α.Γ. 

«...Τα ζώα έχουν μάθει προ πολλού να σωπαίνουν στο πλησίασμά του, να αποφεύγουν, σαν τον χειρότερο λεηλατητή, το πλάσμα εκείνο που σκοτώνει παρά φύση, χωρίς να του το υπαγορεύει η ανάγκη επιβίωσης. Kαι έτσι, η γαλήνια σιωπή των εξοχών μας δεν είναι παρά η απτή απόδειξη του τρόμου που έσπειρε εκεί ο άνθρωπος»

 

Stephane Audeguy